يارىكننده‌اى . نگاهدارى نمايد ترا خداى اى فلان پسر فلان زن و اولاد ترا از چيزى كه مىترسى بر هر كسى از مخلوق خداى و رحمت خداى باد بر محمّد و بر آل او . و سپس نوشته مىشود آية الكرسى آن گونه كه نازل شده است . كه شيخ علىّ بن ابراهيم در تفسير صغير خود از حضرت امام رضا عليه السّلام آية الكرسى را بر اين وجه نقل نموده : منم خداى دانا ، خدا موجود است نيست خدائى مگر او كه زنده و به خود برپاست ، فرا نمىگيرد او را سستى و نه خوابى ، از براى اوست چيزى كه در آسمانها و چيزى كه در زمين است و هر چيزى كه بين اين دو و در زير خاك است . داناى پنهان و حاضر است ، اوست بخشندهء مهربان پس بر امر پنهان او كسى مطّلع نمىگردد كيست آن كه درخواست نمايد نزد او مگر به اذن ، او مىداند آنچه پيش روى ايشان است و آنچه در پس سر ايشان است ، و به چيزى از علم او احاطه پيدا نمىكنند مگر به آنچه خود خواهد . فرا گرفته است كرسى او آسمانها و زمين را و نگاهداشتن آن‌ها او را به تعب نمىاندازد و اوست بلند مرتبهء بزرگ . نيست جبرى در دين ، بتحقيق كه ظاهر شده رشد از گمراهى پس كسى كه انكار نمايد بت را و ايمان آورد بخداى پس بتحقيق كه چنگ زده به دست آويز محكم كه از براى او جدائى نيست و خدا شنوا و داناست . خدا دوست دارد جماعتى را كه ايمان آورده‌اند . بيرون مىآورد ايشان را از تاريكى كفر به سوى روشنى ايمان و جماعتى كه كافرند دوستداران ايشان‌اند كه بيرون مىآورند ايشان را از نور به سوى تاريكى ، آن جماعت دائما مصاحبان آتش هستند [ سپس و مىنويسد : ] و سپاس از براى پروردگار عالمهاست [ نيست حركتى و نه توانائى مگر به خداى بلند مرتبه بزرگ ، نيست پناهى از خداى مگر به سوى او ] و كافى است خداى و نيكو وكيلى است او و رحمت خداى باد بر محمّد و آل او كه [ پاكيزه ] پاكند . ج : حرز ديگرى از حضرت امام رضا عليه السلام : ابتدا مىكنم بنام خداى بخشندهء مهربان